Psychologia pozytywna

Od oko?o roku 2000 zyskuje na popularno?ci nowy kierunek w dziedzinie psychologii. Mowa tu o psychologii pozytywnej, która za swoje najwa?niejsze zadanie uwa?a zwrócenie uwagi psychologii naukowej, aby ta:

• co najmniej w tym samym stopniu zajmowa?a sie silnymi stronami charakteru cz?owieka, jak i jego s?abo?ciami
• interesowa?a si? rozbudow? tego co „najlepsze” w cz?owieku, a nie tylko napraw? tego co „najgorsze”
•  z tym samym zaanga?owaniem pracowa?a nad rozwojem „normalnego ?ycia” cz?owieka, jak i terapi? zaburze? psychicznych
• stara?a si? pomna?a? poczucie spe?nienia – tego „szcz??cia” odczuwanego przez cz?owieka,
• a nie tylko koncentrowa?a  si? na pomniejszaniu „cierpienia”.

Ju? pierwszy kongres po?wi?cony psychologii pozytywnej („International Association of Positive Psychology” w skrócie: IPPA), który odby? si? w roku 2009 w Filadelfii pokaza?, ?e zosta? ju? stworzony szereg wysoko skutecznych i ?atwych w u?yciu narz?dzi.

Pozytywne emocje, zaanga?owanie, sensowne cele, satysfakcjonuj?ce zwi?zki – tego wszystkiego mo?na sie nauczy? i wykszta?ci?. Taka jest misja psychologii pozytywnej.

Jak pokazuj? wyniki bada? naukowych zaprezentowanych na kongresie IPPA, za?o?enia psychologii pozytywnej daj? si? z powodzeniem zastosowa? w procesie wychowania, w gospodarce, a tak?e – i to staje si? coraz bardziej wyra?ne – w terapii, stwarzaj?c w ten sposób nieznane dot?d mo?liwo?ci.

Badanie sposobów „uszcz??liwiania” ?ycia cz?owieka nie jest w?a?ciwie niczym nowym. Nowa jest systematyczna praca badawcza i organizacja praktyki przez psychologi?  pozytywn?.